Na een lange carrière in het bedrijfsleven begon de altijd maar ‘meer-meer-meer-mentaliteit’ me steeds meer tegen te staan. Tegelijkertijd groeide mijn verlangen om op een meer betekenisvolle manier bij te dragen aan de wereld. Door ervaringen vanuit mijn jeugd was mijn zenuwstelsel snel overbelast en stond ik altijd ‘aan’. Ik was me daar alleen totaal niet bewust van. Ik bekeek mezelf continu door de ogen van de ander en moest dus perfect zijn. Tegelijkertijd scande ik alles en iedereen om me heen en paste me daar moeiteloos op aan. Ik was aan de buitenkant die onafhankelijke, positieve, blije vrouw, maar stiekem zocht ik bij de buitenwereld voortdurend de bevestiging dat ik er mocht zijn. Het gevolg: ik was altijd bezig met het verleden of de toekomst, voelde me onrustig, sliep jarenlang slecht, en was nooit écht gelukkig. Met uiteindelijk de onvermijdelijke burn-out als gevolg.

Ik kwam erachter dat ik in mijn hoofd leefde en helemaal niet in contact stond met mijn lichaam, met mezelf. Wist niet goed wat ik wilde, waar ik nu écht gelukkig van werd. Mijn burn-out bracht me tot stilstand en zette me op mijn pad. Tijdens de eerste sessie bij een rebalancer wist ik meteen: dit wil ik ook gaan doen! Ik was toen net begonnen aan de opleiding tot Lichaamsgericht Energetisch Therapeut bij Centrum Puur, en heb toen aansluitend de 3-jarige opleiding tot Rebalancer bij het Rebalancing Centrum gevolgd. 

Door Rebalancing heb ik mezelf in de breedste zin leren voelen, en aanwezig te zijn in het hier en nu. Door met mijn aandacht naar binnen te gaan heb ik voor het eerst contact gemaakt met wat er allemaal in mij leefde, en zijn er ook veel opgeslagen emoties vrijgekomen. Het voelde alsof er in de sessies altijd precies gebeurde wat er op dat moment moest gebeuren, en achteraf was er altijd een soort innerlijke ruimte voelbaar. Tegelijkertijd leerde ik mezelf pas écht kennen. In het begin was dat gekmakend omdat ik me ineens bewust werd van allerlei stemmetjes in mijn hoofd, mijn fysieke 'tikken', alle dingen die mij triggerden en mijn emotionele reacties daar weer op. Maar wat een verschil dat maakt in mijn huidige leven!

Ik kan mijn patronen, overtuigingen en gedachten nu observeren zonder dat ze me (niet meer altijd dan ;-)) overnemen, en kan er zelfs vaak om lachen. Ik voel meer compassie voor mezelf. Ervaar meer innerlijke rust en ruimte. Voel me steviger, meer gegrond. En het belangrijkste: het heeft me geholpen om eindelijk van overleven naar leven te gaan. Dat leven voel ik vaak letterlijk in mezelf stromen en er is geen fijner gevoel dan dat.... voelen wie je écht bent!